2. nov, 2016

Mandolien

Ik kook nog al graag. Niet van het niveau van master chef, maar ik kan best leuke dingen op tafel zetten. Al jaren wil ik heel graag een mandolien hebben om spullen mee te kunnen snijden. Voor mensen die minder in de keuken staan: een mandolien is een plank met een mes erin waar je hele dunne plakjes groente mee kan snijden. Deze mandolien was er nog nooit gekomen omdat ik nog wel een loop te klunsen in de keuken. En met klunsen gaat het dan echt niet over het eten, maar ik heb een talent voor mijn hand net even tegen de bovenkant van de oven houden of met dat mes toch nog net een stukje vinger meenemen. Man lief vond het in huis halen van een mandolien die nog veel scherpere messen heeft dan een normaal mes niet zo'n goed idee.

Maar met de nodige overedingskracht werd er dan zondag toch nog even een mandolien gekocht zodat ik de appels voor het drogen in mooie dunne plakjes kon snijden. Ik ben dan okecht helemaal blij met een nieuw speeltje in de keuken dus maandag achten kon ik me niet inhouden en ging gelijk met de mandolien aan de slag. Ik kan nu een heel verhaal gaan vertellen over hoe mooi de plakjes appel waren enzo, maar de realiteit is dat ik nooit verder dan een halve appel ben gekomen daarna had ik mijn vinger al zo langs de mandolien gehad dan ik van 1 vingen het gootste deel van mijn nagel en nagelbed afsneed. 

Dus op maandag ochtend kon ik al weer naar de huisarts voor een druk verband en het nakijken van de wond. Gelukkig was 1 van de meisjes nog thuis en kon die even mee naar de dokter. Bij de dokter kregen we een apje van meisje 2. Ze was thuis gekomen, had de mandolien, de halve appel en de EHO doos gezien. in het apje vroeg ze al niet eens wat er gebeurd was maar vroeg ze of ik inderdaad mijn hand in kleine plakjes had proberen te snijden. Eenmaal thuis kon ik me de hele dag levendit voorstellen hoe Man lief op dit succes verhaal met de mandolien zou reageren. 

Toen Man lief thuis kwam en hij zag wat er gebeurd was kreeg ik alleen de reactie terug: Lieverd je hebt hem nog geen 24 uur en nu is al duidelijk waarom dit een slecht plan was.

Ik denk dat ik de mandolien voorlopig maar even in de kast laat staan. In ieder geval tot het verband van mijn hand af is.

Lieve