Blog

8. nov, 2016

Kerst kaarten serie 1.

8. nov, 2016

Het was weer eens een druk weekend. Zaterdag ben ik met mijn schoonmoeder naar de Kreado geweest. Voor de geruststelling: We waren niet de enige. Ongelofelijk wat was het druk. Het lijkt wel of de Kreado elk jaar groter wordt, maar ook elk jaar drukker. Het was nu zo druk dat je haast niet meer met goed fatsoen bij de kraampjes kon komen. Gelukkig is het toch nog gelukt de spullen die ik voor ons winkeltje nodig had te kopen. De kerstmarkt komt wel heel snel dichter bij en daarbij begint mijn werk ook weer druk te worden. De komende 3 weken worden weken van heel veel werken en ondertussen proberen het huishouden op orde te houden en ten slotte dingen maken die we nodig hebben voor de kerstmarkt. Ik ben allemaal leuke kerstkaarten aan het maken en ondertussen heb ik toffee’s op staan. We hebben een grote marktkraam. Dus het zal wel een maand worden waarbij het fijn is als er wat meer uren in een dag zitten. Bij thuiskomst van de Kreado lekker chinees besteld. Ik had geen kracht meer om te gaan koken. Het is jammer dat na een ziekbed van een jaar nog steeds  de pijn in mijn buik niet weg is. En als ik dan zo’n drukke dag gehad heb speelt het weer erg op. We zouden met z’n 7e eten; mijn schoonmoeder, zwager, Man lief, Vriend S, en de meisjes (die deel van ons gezin zijn). Het was optimistisch om te denken dat dit ook daadwerkelijk zou lukken. Man lief moest zaterdag werken en belde rond etenstijd op dat het laat zou gaan worden en vriend S was zoals gewoonlijk te laat. Samen met meisje E had ik al een gok gedaan naar de aankomst tijd van vriend S. Hij zou om half 5 bij ons zijn. We hadden uitgerekend dat hij meestal 3 uur te laat is en het dus wel half 8 zou worden. Je zou dit pessimistisch kunnen noemen, maar vriend S kwam 5 voor half 8 binnen lopen. Hij moest nog wel eten. Dit hadden we al wel gedaan, maar ik had bij het bestellen er rekening mee gehouden dat zowel hij als Man lief nog moesten eten. Er was dus meer dan genoeg. Gelukkig maar, want de beide mannen waren uitgehongerd.

Zondag verliep best rustig, samen met meisje E bezig geweest met de kerstmarkt en ons online winkeltje. Die hebben we pas online gezet en er missen nog erg veel artikelen, maar met wat tijd komt alles er in. We proberen met de winkel verschillende dingen te doen, handgemaakte spullen verkopen, maar ook spullen om zelf dingen hand te maken. We gaan dus ook broodmix, pizzabodemmix en koekjes mix verkopen, maar ook pakketen om zelf kerstkaarten te maken en pakketen voor het zelf maken van verjaardagsslingers. We gaan wel zien of dit een beetje gaat lopen. Ik hoop het wel. Niet alleen voor mezelf, maar voor meisje E is het erg moeilijk om dagelijks op een kantoor te werken en we hopen dat ze hier toch wat geld mee kan verdienen. Dat is goed voor haar eigen waarde en dat vinden we hier allemaal erg belangrijk.

Zondag middag kregen we nog wel bezoek. J kwam op bezoek. Hij is een vriend van de meisjes en ik kende hem nog niet. Al mijn hele leven vind ik nieuwe mensen ontmoeten lastig. Ik wordt heel erg onrustig voor dat iemand komt. Als hij eenmaal binnen is, is er normaal gesproken niets meer aan de hand, maar dat ging zondag even anders. Ik was voor het bezoek wat gestressed en deze stress schoot gelijk door naar mijn buik. Dat zorgde ervoor dat ik de hele avond veel pijn had en niet een erg goede gastvrouw kon zijn. Gelukkig zijn we hier met z’n 4e en worden dat soort dingen goed opgevangen door de rest, maar ik baalde er wel goed van.

Wat zijn dingen waar jullie van in de stress raken?

Lieve

4. nov, 2016

Soms heb je van die weken dat het voelt alsof er heel veel gebeurd is, maar als je dan gaat bedenken wat er dan ook werkelijk is gebeurd kan je helemaal niets verzinnen.

Zo'n week was dit. Ik heb net maar eens de tijd genomen om alle kleine dingen eens op een rijtje te zetten:

Werken: op het werk gebeurde dan niet echt bijzondere dingen, maar het kost je toch snel 50 uur in de week. En waar gaat die tijd aan op? over het algemeen aan wachten, wachten tot de vergadering begint, wachten op een klant, wachten op een vliegtuig. Ik denk dat ik snel 10 tot 15 uur in de week aan het wachten ben. Hebben jullie dat ook?

Boodschappen: tja dat zal iedereen wel herkennen. Niet echt een bijzondere activiteit en een die ook altijd tot 1 keer per week probeer te beperken. Alleen was ik deze week uit mijn ritme omdat ik zaterdag geen tijd had om naar de markt te gaan. Daar doe ik normaal toch de meeste boodschappen. Nu ben ik zondag even bij de Dirk geweest, maandag bij de AH en kwam woensdag al weer spullen te kort. Ik denk altijd dat ik niet echt ritme gevoelig ben, maar helaas kan ik al van slag raken door de boodschappen ergens anders te doen.

Kapper: Ook ik moet er goed uit blijven zien:)

Spullen maken voor de webwinkel en de kerstmarkt: de kerstmarkt komt snel dichter bij en daarom ben ik nu elke avond en elke andere vrije minuut bezig met het maken van spullen voor de markt. Ik vind het erg leuk om mee bezig te zijn, maar ik denk dat ik na de markt toch wel even bij met komen. Door al het werk voor de markt kom ik niet toe aan het schilderen van Warhammer poppetjes, wat ik toch nog steeds erg leuk vind. Ik ben bang dat ik de 2 weken tussen de kerstmarkt en het warhammer toernooi met oud en nieuw heel veel moet gaan verfen. Je kan bij een toernooi alleen winnen als je poppetjes ook mooi geverft zijn. En ik doe wel mee om te winnen:)

De rest van de tijd is dan toch doorgebracht met: in de file staan, koken, schoonmaken, met de mensen praten van wie ik hou, bij mijn moeder op bezoek gaan, en dan vergeet ik nog heel veel denk ik. 

Als het zo op papier staat ben ik er wel achter waarom er geen bijzondere dingen gebeuren. Daar is simpelweg geen tijd voor.

Lieve

2. nov, 2016

Ik kook nog al graag. Niet van het niveau van master chef, maar ik kan best leuke dingen op tafel zetten. Al jaren wil ik heel graag een mandolien hebben om spullen mee te kunnen snijden. Voor mensen die minder in de keuken staan: een mandolien is een plank met een mes erin waar je hele dunne plakjes groente mee kan snijden. Deze mandolien was er nog nooit gekomen omdat ik nog wel een loop te klunsen in de keuken. En met klunsen gaat het dan echt niet over het eten, maar ik heb een talent voor mijn hand net even tegen de bovenkant van de oven houden of met dat mes toch nog net een stukje vinger meenemen. Man lief vond het in huis halen van een mandolien die nog veel scherpere messen heeft dan een normaal mes niet zo'n goed idee.

Maar met de nodige overedingskracht werd er dan zondag toch nog even een mandolien gekocht zodat ik de appels voor het drogen in mooie dunne plakjes kon snijden. Ik ben dan okecht helemaal blij met een nieuw speeltje in de keuken dus maandag achten kon ik me niet inhouden en ging gelijk met de mandolien aan de slag. Ik kan nu een heel verhaal gaan vertellen over hoe mooi de plakjes appel waren enzo, maar de realiteit is dat ik nooit verder dan een halve appel ben gekomen daarna had ik mijn vinger al zo langs de mandolien gehad dan ik van 1 vingen het gootste deel van mijn nagel en nagelbed afsneed. 

Dus op maandag ochtend kon ik al weer naar de huisarts voor een druk verband en het nakijken van de wond. Gelukkig was 1 van de meisjes nog thuis en kon die even mee naar de dokter. Bij de dokter kregen we een apje van meisje 2. Ze was thuis gekomen, had de mandolien, de halve appel en de EHO doos gezien. in het apje vroeg ze al niet eens wat er gebeurd was maar vroeg ze of ik inderdaad mijn hand in kleine plakjes had proberen te snijden. Eenmaal thuis kon ik me de hele dag levendit voorstellen hoe Man lief op dit succes verhaal met de mandolien zou reageren. 

Toen Man lief thuis kwam en hij zag wat er gebeurd was kreeg ik alleen de reactie terug: Lieverd je hebt hem nog geen 24 uur en nu is al duidelijk waarom dit een slecht plan was.

Ik denk dat ik de mandolien voorlopig maar even in de kast laat staan. In ieder geval tot het verband van mijn hand af is.

Lieve

27. okt, 2016

Je hebt tegenwoordig zo veel vormen van gezinnen dat volgens mij elke mogelijke combinatie van mensen een gezin kan zijn. Ik vind dat geweldig. Bijna als een journalist probeer ik de verschillende gezins vormen uit te pluizen. Even zonder daar exacte cijfers van te hebben denk ik dat de meest voorkomende gezinsvormen toch het klassieke gezin, waarbij een man en vrouw samen 2 kinderen hebben, en het eenouder gezin zijn.

Ik denk in ieder geval zeker te weten dat de gezinsvorm zoals wij die thuis hebben redelijk bijzonder is. Ik ga het proberen hier de basis uit te leggen van hoe ons gezin in elkaar zit. Hoe dat verder werkt kom ik in volgende blogs nog wel op terug.

Al 6 jaar ben ik getrouwd met man lief. Toen we elkaar leerde kennen hebben we de beslissing genomen om niet met z'n 2 te willen wonen. Ondertussen zijn we al ruim 11 jaar bij elkaar en dat bevalt ons op deze manier prima. Iets meer als een jaar geleden hebben we een lesbisch stel ontmoet waar we gelijk een klik mee hadden. Vanaf het eerste moment hebben we alles gelijk met z’n 4e gedaan en dat is nog steeds zo. Na een half jaar hebben we de beslissing genomen om ook op lange termijn met elkaar verder te willen. Toen we deze beslissing hadden genomen zijn we ook met z’n 4e samen gaan wonen. Hierdoor bestaat ons huishouden nu uit 4 personen, 1 hond en 2 katten. Een druk huis dus. Dit bevalt ons heel erg goed. Er is in onze ogen nog maar 1 ding wat mist en dat is een kind. Man lief en ik proberen al tijden een kind te krijgen en zijn nu het pad met een draagmoeder in geslagen. Hier zal ik in latere blogs nog wel op terug komen. 

Ik hoop dat jullie een beetje een beeld hebben van ons huishouden zo.

Lieve

P.S. Blogs over het traject om kinderen te krijgen heb ik in een andere tapblad gezet voor wie hier meer over wil weten.