Blog: kinderen

27. okt, 2016

En daar ga je dan, met z'n 2e voor de eerste keer naar het ziekenhuis. Aanmelden, wachtkamer en dan de gynaecoloog. Weer alle vragen die de huisarts ook al stelde. Ik heb geloof ik nog nooit zo veel over mijn seks lever gesproken als die weken. Ook de gynecoloog vind dat er een probleem is. En we gaan weer verder met onderzoeken. Bloed, sperma, en foto’s van de baarmoeder. Ok daar gaan we weer, bloed laten prikken en een potje ingeleverd. En dan nog de foto’s van de baarmoeder. Even snel op het internet gekeken wat andere vrouwen van die foto’s vonden.

Hmm, de contrast vloeistof die je baarmoeder en eilijders in moet schijnt pijnlijk te zijn. Maar goed het moet toch gebeuren. Compleet gespannen op naar het ziekenhuis. Al trillend zat ik in de wachtkamer> ik ben echt geen held met dit soort dingen. Het werd later en later, maar goed ik moet het eerste ziekenhuis nog meemaken wat precies volgens planning werkt. Na een uurtje wachten kwam er dan eindelijk een zuster aan. Nog een keer diep ademhalen en we konden beginnen dacht ik. Maar helaas het apparaat was kapot en ik moest over 2 dagen maar terug komen. Helaas zou 2 dagen wachten te laat in mijn cyclus zijn. Dus dan maar weer een maand wachten.

Na een maand idd weer terug naar het ziekenhuis voor de contrastvloeistof. En het internet had niet gelogen, het deed echt vreselijk veel pijn, maar goed 20 minuten en dan is het weer over.

Alle onderzoeken achter de rug en op naar de gynaecoloog voor de uitslag. Goed nieuws. Helaas niets gevonden, dus oplossen konden ze het niet, maar dus ook niet iets ernstigs aan de hand. En nu? We kregen weer 2 opties, nog een tijdje zelf proberen of IUI.

Hierbij de wat is uitleg van IUI volgens www.inf-site.nl

WAT IS IUI?

 

Dit is een behandeling waarbij bewerkt zaad van de eigen partner in de baarmoederholte wordt gebracht. Deze behandeling wordt ook wel KIE genoemd, wat staat voor Kunstmatige Inseminatie van de Eigen partner. Dit in tegenstelling tot KID, wat Kunstmatige Inseminatie van Donor betekent.

 

We hebben toen gelijk voor IUI gekozen en zijn daar mee aan de gang gegaan.

Lieve

27. okt, 2016

Zo'n 3 jaar geleden begonnen bij ons de kriebels om een kindje te krijgen zo sterk te worden dat we besloten hebben hier wat mee te doen. Ik ben iemand die bij alles gelijk het internet op duikt en dan lees je allemaal verhalen dat vrouwen de eerste of tweede poging al zwanger zijn. Ik weet niet of dit bij veel vrouwen ook echt zo is, maar bij ons niet. 

Al snel zegt je gevoel dat dit niet goed gaat en dat je als je kinderen wil krijgen tocg even langs de dokter moet. Helaas moet je echter een jaar proberen voordat je naar de dokter kan.

En daar zit je dan met je huisarts over je seks leven te praten. Hoe vaak doet U het? Op welke momenten? Ik snap dat het allemaal heel belangrijke vragen zijn, maar toch niet de dingen die je graag met een ander bespreekt. We moeten even bloedprikken en dat was de kans heel groot dat ik een pilletje met hormonen zou krijgen en het weer goed zou gaan.

Ondertussen waren we al 4 jaar getrouwd en hoe modern we ons dan allemaal ook vinden, als je 4 jaar getrouwd bent mogen mensen schijnbaar aan je vragen waarom je nog geen kinderen hebt. aangezien je de vragen niet kan tegenhouden zal je een goed antwoord moeten bedenken. Ik heb er toen voor gekozen om eerlijk te zijn en uit te leggen dat het bij ons niet zo makkelijk gaat. Het is dan wel leuk om mensen die dit soort vragen stellen heel erg te zien schrikken als ze dat handwoord krijgen. 

Ik heb ondertussen ook aan de lijfe ondervonden wat ja dan als reactie krijgt. Schijnbaar ben ik de enige die de zin: "ach zonder kinderen wordt je ook wel gelukkig" tenenkrommend vind. Ik ben dan echt geneigd om te gaan schreeuwen dat ik samen met man lief heel erg gelukkig ben. Dat ik vind dat je samen gelukkig moet zijn als je nadenkt over kinderen krijgen en zo no wel meer wat er op zo'n moment door mijn hoofd gaat.

Maar goed een bloedtest dus, helaas in het bloed was niets te vinden. Dan krijg je de keuze: nog een paar manden zelf verder aanmodderen of op naar het ziekenhuis. Aangezien 12 maanden aanmodderen nog geen effect had gehad hadden we de moet wel opgegeven om het nog zelf voor elkaar te krijgen. Dus kregen we een verwijsbrief mee en op naar het ziekenhuis

Lieve

 

27. okt, 2016

Kinderen krijgen, als je het daar over hebt als je jong bent sta je er niet bij stil dat dat ook wel eens niet zou kunnen lukken. Helaas zijn wij een van de vele stellen waarbij zwanger worden niet vanzelf sprekend is. Op deze pagina zal ik proberen uit te leggen hoe dit bij ons allemaal gelopen is, wat we hierin hebben meegemaakt en hoe we nu verder gaan. 

Ik heb deze blog appart gezet omdat ik denk dat niet iedereen dit wil lezen. 

Lieve